Jan Verheul van Vrhl content & creatie heeft daar wel een antwoord op.
Lees zijn column uit het nieuwste VOA magazine:
Ik heb een rare afwijking. Eigenlijk wil ik het liefst dat er niks verandert. Gewoon doordraaien, niet te veel gezeik, niet elke week weer een nieuw speeltje of een nieuwe goeroe die komt vertellen dat alles anders moet. Tegelijk ben ik altijd op zoek naar verandering. Naar iets dat slimmer kan, sneller kan of ons bedrijf sterker maakt. Best vermoeiend eigenlijk, zo’n hoofd. Maar ook een van de redenen dat Vrhl na 33 jaar nog steeds bestaat.
Als wij ons in al die jaren niet voortdurend hadden aangepast, dan waren we allang een herinnering geweest met een oud logo erbij. Als ik Vrhl van nu vergelijk met Vrhl van tien jaar geleden, dan herken ik het bedrijf amper terug. Jawel, ook door AI. Inmiddels roept ongeveer iedereen iets over AI. Dat het slim is, dat het alles gaat veranderen, dat je agents moet hebben, liefst gisteren nog. En ondertussen schieten de bureautjes die die agents voor je bouwen als paddenstoelen uit de grond. Ze verkopen magie. Iets waarvan jij denkt: ik snap niet helemaal wat het doet, maar straks blijk ik het toch nodig te hebben.
Bij AI gaat om één simpele vraag: welk probleem los je ermee op of welke efficiëntieslag maak je? Als je daar geen antwoord op hebt, ben je gewoon een glimmend speeltje aan het kopen. Dat betekent trouwens niet dat je er braaf en voorzichtig omheen moet lopen. Integendeel. Je moet ermee spelen. Je moet dingen uitproberen, testen, slopen en opnieuw beginnen. Want zo ontdek je pas wat werkt. Niet in een demo, niet in een verkooppraatje, maar gewoon met je voeten in de klei. Daarom hebben we bij Vrhl een paar jaar geleden Vrhl Lab opgericht: een club nieuwsgierige mensen die onderzoekt: wat werkt wel? Wat werkt niet? Welke tool voegt echt iets toe? En welke agent is het bouwen waard?
Bij nieuwe technologie zie ik meestal drie smaken: afstoten, omarmen of doodknuffelen. De afstoters zijn duidelijk. Die moeten er niks van hebben. Te veel hype, te veel gedoe, te weinig vertrouwen. Prima, maar voor je het weet sta je stil terwijl de rest allang door is. De doodknuffelaars geloven er heilig in, zetten hun gezonde verstand uit en denken dat AI ongeveer de oplossing is voor alles. Tot ze een keer uit de bocht vliegen. Want wie AI blind vertrouwt, ziet de risico’s niet meer. Dan worden ethiek, privacy en AVG ineens bijzaken.
Ik heb meer met de omarmers. De mensen die nieuwsgierig zijn, maar niet gek. Die willen ontdekken wat er kan, zonder meteen met open mond achter elke nieuwe tool aan te lopen. Die zich steeds afvragen: wat heb ik eraan, wat kan ik ermee en waar moet ik vooral van afblijven? AI afstoten is zonde. AI doodknuffelen is dom. Maar AI omarmen, echt omarmen, dat is volgens mij de route. Niet als magie. Niet als wondermiddel. Gewoon als gereedschap. En gereedschap is pas interessant als je weet wát je aan het bouwen bent.